این پژوهش به بررسی نقش قوم کرد در جغرافیای امنیتی غرب ایران که در دههی ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی با چالشهای امنیتی مواجه بوده است، میپردازد. این مطالعه با هدف تحلیل جامع تأثیر عوامل اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی مرتبط با قوم کرد بر وضعیت امنیتی استانهای مرزی غربی انجام شده است. با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بهرهگیری از دادههای کتابخانهای و میدانی، عوامل مؤثر بر نقشآفرینی قوم کرد در معادلات امنیتی منطقه مورد بررسی قرار گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل ساکنان مناطق کردنشین در استانهای کردستان، کرمانشاه و آذربایجان غربی بوده و از پرسشنامه محققساخته و مصاحبههای نیمهساختاریافته برای گردآوری دادهها استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که محرومیتهای اقتصادی، تفاوتهای فرهنگی و احساس تبعیض، مهمترین عوامل تأثیرگذار بر گرایشهای واگرایانه در میان کردها هستند. همچنین، نفوذ گروههای مخالف در مناطق کردنشین و تحرکات مرزی، چالشهای امنیتی را تشدید کرده است. از سوی دیگر، افزایش مشارکت سیاسی کردها و احترام به هویت فرهنگی آنها، نقش مهمی در کاهش تنشها و افزایش همگرایی داشته است. این پژوهش بر ضرورت اتخاذ رویکردی جامع در مدیریت مسائل قومی و توسعه متوازن مناطق مرزی تأکید میکند. همچنین، پتانسیلهای موجود برای تبدیل هرگونه بستر ناامن ساز احتمالی به فرصتهایی برای توسعه و ثبات منطقهای مورد بحث قرار گرفته است. یافتههای این مطالعه میتواند به سیاستگذاران در اتخاذ راهبردهای مؤثر برای مدیریت مسائل قومی و ارتقای امنیت در مناطق مرزی کمک کند
)